Sint Lucas Antwerpen | Schilderkunst

ATELIER SCHILDERKUNST

Joris Ghekiere is docent schilderkunst en zijn eigen schilderwerken omschrijft hij als figuratieve abstractie en/of als abstracte figuratie. Onlangs presenteerde hij een reeks nieuw werk op een erg gesmaakte solotentoonstelling in De Garage te Mechelen.

JG: Schilderkunst is een heel complex verhaal dat historisch constant zijn relevantie heeft bewezen. Iemand die nu via het medium schilderen wil werken, gaat vooreerst een onderzoek binnen dat medium voeren, een onderzoek naar het beeld, naar de verhalen, naar de materie. Zijn engagement moet wel totaal zijn: enerzijds de mogelijkheid willen ontwikkelen om het medium te kunnen gebruiken en anderzijds de vraag stellen naar wat de relevantie van schilderkunst is.

Ga je ervan uit dat een student die zich voor schilderkunst interesseert bij voorkeur op een voorkennis kan terugvallen?

JG: Er zijn nogal wat studenten die een heel romantisch idee over schilderkunst hebben als ze zich hier aanmelden; voor hen zijn ‘schilder worden’ en ‘kunstenaar zijn’ synoniemen. We introduceren de studenten echter vrij snel in het complexere verhaal van de hedendaagse kunst. Dat is een moeilijke maar noodzakelijke stap. Iemand komt binnen met een soort verlangen, een soort emotionaliteit omtrent kunstenaar-zijn en dat individueel expressiemoment hopen wij in de loop van hun vierjarige opleiding in een breder kader te plaatsen, zodat ze een soort collectieve verantwoordelijkheid binnen de kunsten opnemen.

Hoe ligt de verhouding tussen het aanleren van techniek en het ontwikkelen van artistiek denken?

JG: Iemand die een goed idee heeft, maar niet kan schilderen, die maakt een waardeloos product. Het komt erop neer het ideale evenwicht te vinden tussen het medium en je individuele concept van beeld of kunst. Schilderkunst is een langzame weg, uiteindelijk moet iemand duizend schilderijen gemaakt hebben voordat hij een echt inzicht verwerft. Als je schilderij niet goed is, word je direct afgestraft. Als het wel goed is, betekent dat nog maar een kleine stap in de goede richting. Daarom is het een moeilijke en langzame weg om tot een goed resultaat te komen. Je moet van jezelf een soort publiek maken waardoor je kritisch naar je eigen werk kijkt.

Dit proces proberen jullie hier binnen de drie bachelorjaren te realiseren, je brengt de studenten tot een andere relatie met schilderkunst?

JG: In Ba1 onderzoek je allemaal mogelijkheden, abstractie, figuratie, je vertrekt vanuit verschillende bronnen zoals fotografie, een tekst of je eigen verbeelding. In Ba2 en Ba3 gaat dat over in een persoonlijk parcours. In het begin probeer je de student als een spons veel te laten opzuigen om over veel dingen na te denken. Daarna wordt er doelgerichter gewerkt, en worden er specifieke technieken aangeleerd die hen helpen om hun doelstellingen te realiseren.